Soms gebeuren er dingen waar we geen invloed op hebben!

SOMS GEBEUREN ER DINGEN WAAR WE GEEN INVLOED OP HEBBEN! Hoe we daarmee omgaan is een ander verhaal.

Zo werd ik een paar dagen geleden geconfronteerd met iets waarvan ik wist dat het een keer ging gebeuren.
Nu is de eerste reactie bij de meeste mensen vaak, wegduwen, de andere kant op kijken, in ieder geval alles om het uit de weg te gaan. Nu besloot ik om het aan te gaan! Was dit leuk? UHHHHH NEE! Was het noodzakelijk? Uiteindelijk wel !

Tijdens het proces (of hoe je het ook wilt noemen) probeerde ik me bezig te houden met VOELEN.
Wat gebeurde er in mijn lijf? Miste ik echt bepaalde personen, situaties of gevoelens? Dat gevoel kwam in het verleden regelmatig bij me op. Wat als …… , als ik maar ……! Nu ben ik me bewust dat dit allemaal onzin is, of smoesjes zijn. WANT IK BEN DE HOOFDPERSOON VAN MIJN EIGEN FAIRY TAIL .
Door je achter de wat als, of had ik maar zou blijven schuilen krijg je werkelijk waar geen ene FUCK gedaan. Geloof me ik kan het weten . En je word er ongelooflijk moe van ( en nee dit komt niet door mijn man, 3 kinderen, Staatsie Vivere, vriendschappen, en dan hebben we ook nog het huishouden ). Want dingen waar je gelukkig van wordt, krijg je energie van (skip dan wel even het huishouden ).

Maar terug bij dat ene moment. Ik werd erg waakzaam, had er geen zin in, was teleurgesteld, verdrietig en zwaar gefrustreerd. Net als “vroeger” duurde het erg lang voordat ik weer mijn eigen ik was (gelukkig had ik gezellig gezelschap bij me). Maar was ondanks het gezelschap ineens ontiegelijk moe!

MAAR HET ALLERBELANGRIJKSTE IS?! Wat heb ik ervan geleerd! Nou een hele boel! Die smoesjes gooi ik overboord! Want wat ik heb geleerd is  al die tijd heb ik het al zonder gedaan en het is me enorm goed afgegaan! Kan eindelijk zijn wie ik ben. Me ontwikkelen op de manier hoe ik dat wil. Hoef niet meer waakzaam rond te lopen. Kortom de halsband en die korte lijn zijn eindelijk verdwenen.
Ik kwam er achter dat ik stiekem hier toch nog mee verbonden was.
En als het even tegenzat het meteen gooide op dat we te weinig tot geen hulp kregen.

Maar zal ik je eens wat vertellen?! Ik heb het niet nodig . Als het echt hoog zit hoef ik nu bepaalde mensen maar te bellen en ze staan voor me klaar . Al is het die ene kop koffie, dat ene telefoontje/appje of onaangekondigd iemand die aan de deur staat.

Dus weg met dat koortje! Ik hoef me niet schuldig te voelen! Want uiteindelijk gaat het om mij (of de gene die dit aan het lezen is en zich in mijn verhaal kan vinden). Als je goed in je vel zit straal je dat uit ben ik de vrouw die ik wil zijn voor mijn man de juiste moeder voor mijn prachtige kindjes nog veel beter in mijn werk, en zo kan ik nog wel even doorgaan! En het zijn nu al geweldige voordelen vind je ook niet? En om heel eerlijk te zijn, ik dacht dat ik het een plaats had gegeven. Maar als ik terugkijk op de zware momenten van de afgelopen tijd dacht ik wel, wat als…. had ik maar….. (dus stiekem had ik het helemaal geen plek gegeven omdat mijn gevoel mij in de weg zat)

Ga de confrontatie aan! Wat het ook is! Er is altijd iemand die voor jouw klaarstaat als jij dat nodig hebt. DUS BEN TROTS OP JEZELF! Je bent het waard! Jij kan het, ook al zit je even diep in de shit! Kies ervoor om te stralen !

Heb jij hulp nodig? Dan weet je ons wel te vinden 

Ik wens iedereen een hele fijne week toe! Denk goed aan jezelf 

P.S dit betekend niet dat ik het verschrikkelijk vind wat ik heb meegemaakt! Want kijk eens wat ik nu bereikt heb . Ben al mijn lessen enorm dankbaar

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.